Otitis externa

Oorzaken, symptomen en behandeling

Onder een otitis externa, ook wel gehoorgangontsteking genoemd, wordt een bacteriële, schimmel of allergische ontsteking van de huid en het weefsel in de gehoorgang verstaan. In sommige gevallen kan bij een gehoorgangontsteking ook de oorschelp of trommelvlies getroffen zijn. In het laatste geval spreken we van een myringitis.

Op deze pagina verkrijgt u belangrijke informatie over het onderwerp otitis externa (gehoorgangontsteking). Ervaar welke oorzaken leiden tot een otitis externa en welke symptomen hierbij horen. Ook wordt er beschreven hoe de arts een diagnose maakt en hoe deze ontsteking van de gehoorgang behandeld kan worden. Als u last heeft van slechthorendheid en gehoorverlies, met of zonder gehoorgangontsteking, neem dan gerust contact op met onze hoortoestellen-experts. Wij zijn telefonisch beschikbaar – gratis en vrijblijvend.


Oorzaken van een otitis externa

Veroorzakers van een otitis externa, ook gehoorgangontsteking, zijn bijvoorbeeld zwemmen of een knaltrauma. Onder een knaltrauma verstaat men kleine verwondingen aan de huid, die ontstaan zijn bij bijzonder intensieve reiniging van de oren met een wattenstaafje, wat kan leiden tot beschadiging van de gehoorgangshuid.

Vergelijking van een gezonde en een ontstoken gehoorgang
Vergelijking van een gezonde en een ontstoken gehoorgang

Een andere oorzaak van gehoorgangontsteking kan een gevoelige huid (allergische reactie) zijn, veroorzaakt door bepaalde shampoos of andere kunstmatige middelen zoals haarlak en zeep. Bovendien kunnen ook verhoogde botvorming in de gehoorgang (zogenaamde exostosen) of een chronische middenoorontsteking verantwoordelijk zijn voor otitis externa. Chronische immuunziekten – bijvoorbeeld dermatitis, psoriasis en diabetes mellitus – kunnen door een algemene ontsteking van de huid (dermatitis) leiden tot een otitis externa.


Symptomen van een otitis externa

Als men wordt getroffen door een gehoorgangontsteking, heeft de betroffen persoon in eerste instantie veel last van jeuk, bovendien voelt de men een sterke pijn aan het oor – ook bij het kauwen of bij een windvlaag in de oorschelp. De geluidsoverdracht in het oor kan verstoord worden, waardoor tonen alleen nog gedempt en niet meer helder en duidelijk waargenomen kunnen worden. Vaak wordt een gehoorgangontsteking geactiveerd door een ophoping van slijm in de gehoorgang. De huid kan schilferig en droog zijn, maar ook vochtig (loopoor). In zeldzame gevallen kan ook het omringende botweefsel aangetast zijn, dit kan dan leiden tot een beschadiging van de omliggende hersenzenuwen.

Hoe wordt een otitis externa vastgesteld?

Over het algemeen moet er een onderzoek in de gehoorgang worden gedaan om te bepalen of er een opvallend abces of furunkel (steenpuist) in de gehoorgang zit. Ook moet worden gecontroleerd of het terugtrekken van de oorspier pijn veroorzaakt. In ieder geval is het verstandig om een KNO-arts te raadplegen voor de diagnose, die de ontsteking nader onderzoekt. Eventueel moet een reiniging van de gehoorgang (microscopische oorreiniging), een uitstrijkje en/of een hoortest worden uitgevoerd.

moreless

Behandeling van een otitis externa

Het doel van de behandeling van een otitis externa is de vermindering van de zwelling en het volledig herstel van het hoorvermogen, oftewel de vermindering van het gehoorverlies te wijten aan otitis externa. Aanvankelijk moet de gehoorgang gereinigd worden en bij duidelijke resultaten wordt de zwelling in de gehoorgang met medicijnen zoals oordruppels, zalfjes of crèmes behandeld. In ernstige gevallen is ook een antibioticakuur nodig. In de meeste gevallen wordt een otitis externa conservatief en alleen in bijzondere gevallen operatief behandeld. In de meeste gevallen verdwijnen de klachten door behandeling en geneest een otitis externa bij behandeling doorgaans binnen één tot drie weken.

moreless

{$audTemplate.img_trustbar_default_altText}